Verlies, verdriet en troost

Bekijk deze video

Tijdens het WK was het harde integratiedebat in sommige buurten even vergeten. Autochtoon en allochtoon, jong en oud vierden de verrichtingen van Oranje samen. Hoe bekeken deze buurten de finale? En hoe verwerken zij het verlies? Dichter Ingmar Heytze biedt troost, met een speciaal gedicht.

Het gedicht van Ingmar Heytze:

EENDAGSGEDICHT

Dit is een gedicht voor één enkele maandag.
Gisteren had je een zoon willen hebben die Arjen,

Wesley, Giovanni heette, om samen te kijken
en nooit te vergeten: de voorzet, het stiftje,

de zege – maar de dag is leeg. Het schot
ging naast. Je hebt geen zoon. Er is geen zege.

Voor de wedstrijd stoof een paljas schuin
over het veld naar de beker, hij was er bijna,

bijna bij. Die ene man, dat waren wij,
één knaloranje octopus van tien miljoen kijkers,

getackeld door de werkelijkheid. Gisteren
dronken we hoop en vrees, morgen is de tijd

om trots te zijn en trots te blijven – maar eerst
nog deze maandag, blauwe katerkampioen

vol och en ach, wat als, ja dan, en: hij
had de beker op zijn schoen.

Ingmar Heytze

Tags |

Ingmar Heytze, Wk2010, troost

Doorsturen | Print/pdf |

reactie(s)

Maryann, 12 juli 23:45: Verliezen van het WK is meer dan jammer. Maar alles is relatief en brengt ook goede dingen als verbroedering. Niet om zuur te doen maar misschien een aardige gedachte; als we gelijk aan al het geld wat we hebben uitgegeven aan het WK nu ook eens een klein deel geven aan een goed doel in Zuid Afrika. Ik denk hierbij met name aan die mensen in slopenwijken strijdend tegen armoede aids en andere problemen. Hebben zij ook nog baat bij het WK. Misschien kan de KNVB en de spelers van het ned elftal ook nog nadenken om een deel van hun verdiensten hier voor aan te wenden.
sjaak228, 13 juli 01:39: Voor spanje de beker wel verdiend. Spanje speelde goed en Nederland speelde zeer slecht en nu is het huilen. The Dutch konden de Spanjaards niet aan en ze speelde ook nog lomp.